Πολλά έτοιμα ενδύματα, οικοδομικά υλικά, αξεσουάρ και ηλεκτρικές συσκευές που κυκλοφορούν στη χώρα μας με την ένδειξη made in China, είναι ελληνικά. Kατασκευάζονται στην Kίνα, εισάγονται στην Eλλάδα ως κινέζικα και πωλούνται φθηνότερα
Οι Έλληνες στον δρόμο του μεταξιού
50 βιομηχανίες άνοιξαν εργοστάσια στην Kίνα - 150 συνεργάζονται με Kινέζους
ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΡΑΔΕΛΗΣ
«Όταν ξεκινήσαμε να δραστηριοποιούμαστε στην Κίνα, στα τέλη της δεκαετίας του '70, μας αντιμετώπιζαν περίπου σαν εξωγήινους. Ήταν η εποχή που η ελληνική κλωστοϋφαντουργία βρισκόταν στο απόγειό της. Την περίοδο εκείνη όμως, η Κίνα επιχειρούσε το άνοιγμά της στους ξένους επενδυτές και προσέφερε πολλά κίνητρα. Από εμάς ζητούσαν κυρίως τεχνογνωσία».
|
«Το κινεζικό νόμισμα μας βοηθάει να αυξήσουμε τις εξαγωγές μας», λέει ο Μιχάλης Λεμπιδάκης διευθύνων σύμβουλος των Πλαστικών Κρήτης
|
Ο κ. Γρηγόρης Σκόρδας είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας έτοιμων ενδυμάτων Prime Fashion. Σήμερα η βορειοελλαδίτικη επιχείρηση συνεργάζεται με 7 κινέζικα εργοστάσια προκειμένου να προλαβαίνει τις παραγγελίες.
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με την Ελλάδα, αναζητά τρόπους για να ανακόψει την... κίτρινη εισβολή, πολλά από τα προϊόντα που εισάγονται ως κινέζικα έχουν ελληνική σφραγίδα: είναι προϊόντα των πενήντα και πλέον ελληνικών εταιρειών που έχουν ανοίξει εργοστάσια στην Κίνα και των άλλων εκατόν πενήντα ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Κίνα με τη μέθοδο της συνεργασίας με εγχώριες βιομηχανίες.
Φθηνά χέρια. «Στην Ελλάδα πιστεύουμε ότι οι Κινέζοι ζουν με 100 δολάρια τον μήνα. Σε μεγάλο βαθμό αυτή είναι η αλήθεια, καθώς περίπου 800 εκατομμύρια Κινέζοι επιβιώνουν με ελάχιστα χρήματα. Από την άλλη, όμως, έχει αρχίσει να αναπτύσσεται η κινέζικη μεσοαστική τάξη, που αριθμεί περίπου 180 εκατομμύρια ανθρώπους, με μέσο μισθό 10%-15% υψηλότερο από τις αποδοχές του μέσου Έλληνα. Τέτοιο πολυπληθές αγοραστικό κοινό δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου», λέει στέλεχος της εταιρείας Folli-Follie που άνοιξε εργοστάσιο στη «χώρα του δράκου». Επιπλέον, οι Κινέζοι αστοί δείχνουν μια σαφέστατη προτίμηση στα δυτικά προϊόντα που κατασκευάζονται στη χώρα τους, αντί για τα δικά τους που τα απορρίπτουν, εξαιτίας της χαμηλής τους ποιότητας. Έτσι, ενώ τα προϊόντα των ελληνικών επιχειρήσεων διατίθενται στην κινέζικη αγορά ως ευρωπαϊκά, στην Ελλάδα εισάγονται ως... κινέζικα.
Κίνητρα. «Υπάρχουν εκατομμύρια εργάτες που είναι πρόθυμοι να έρθουν να εργασθούν από κάθε σημείο της χώρας. Δουλεύουν σχεδόν όλο τον χρόνο με χρήματα που εμείς θεωρούμε ελάχιστα, όμως γι' αυτούς είναι αρκετά ώστε να γυρίσουν κάποια μέρα στα σπίτια τους ευκατάστατοι», δηλώνει ο κ. Τάσος Αντωνίου, διευθυντικό στέλεχος εταιρείας οικοδομικών υλικών. Τα φθηνά εργατικά χέρια είναι το σημαντικότερο κίνητρο για τους Έλληνες επενδυτές στην Κίνα. Ο μηνιαίος μισθός των εργατών δεν ξεπερνά τα 40 ευρώ, ενώ των ανώτερων στελεχών και των μάνατζερ κυμαίνεται από 300 έως 1.500 ευρώ.
Χαμηλό όμως είναι και το κόστος κατασκευής των κτιριακών εγκαταστάσεων. Το κόστος κατασκευής ανά τετραγωνικό μέτρο έξω από τη Σανγκάη είναι μόλις 6 ευρώ, ενώ στη Βορειοδυτική Κίνα το αντίστοιχο κόστος πέφτει ακόμη και κάτω από τα 5 ευρώ. Παράλληλα, η βοήθεια που προσφέρουν οι τοπικές αρχές για να διευκολύνουν τους ξένους επενδυτές χαρακτηρίζεται από τους Έλληνες επιχειρηματίες ως πρωτόγνωρη. Ένα επιπλέον κίνητρο για τις ελληνικές εταιρείες που αποσκοπούν στην αύξηση των εξαγωγών τους είναι ότι το γουάν, το κινέζικο νόμισμα, είναι κλειδωμένο σε σταθερή ισοτιμία με το δολάριο. «Αυτό μας βοηθάει όχι μόνο να διατηρήσουμε, αλλά και να αυξήσουμε το μερίδιό μας σε αγορές δολαρίου όπως η Άπω Ανατολή, η Αμερική και η Μέση Ανατολή, την ώρα που το ισχυρό ευρώ δυσκολεύει τις εξαγωγές μας από την Ευρώπη προς αυτές τις χώρες», λέει ο διευθύνων σύμβουλος των Πλαστικών Κρήτης κ. Μιχάλης Λεμπιδάκης. H κρητική εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή των προϊόντων της στις αρχές του 2003 σε σύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάστηκε έξω από τη Σανγκάη και απασχολεί 70 εργαζομένους, ενώ η συνολική επένδυση κόστισε 10 εκατομμύρια ευρώ.
Ρούχα, μάρμαρα, εξορύξεις, έπιπλα
|
Ένα από τα 50 ελληνικά εργοστάσια που κατασκευάστηκαν στην Κίνα είναι αυτό των Πλαστικών Κρήτης. H κρητική εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή των προϊόντων της στις αρχές του 2003 σε σύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάστηκε έξω από τη Σανγκάη και απασχολεί 70 εργαζομένους, ενώ η συνολική επένδυση κόστισε 10 εκατομμύρια ευρώ (πάνω), κατάστημα Folli-Follie στη Σανγκάη (δεξιά). H εταιρεία άνοιξε και εργοστάσιο στην Κίνα
| ![](images/ergostasio.jpg) |
Ένα από τα πρώτα επιχειρηματικά βήματα προς την Κίνα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνοκινέζικου Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, έγινε το 2000 από την εταιρεία Cosmos Building Materials Shanghai Co. LTD, που ανήκει στην επιχείρηση Μάρμαρα Κυριακίδη. H εταιρεία άνοιξε γραφεία στη Σανγκάη με αντικείμενο την κοπή και επεξεργασία μαρμάρων. Την ίδια χρονιά άρχισε να λειτουργεί στο Πεκίνο και το γραφείο αντιπροσωπείας της Eurobank.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2001, η Ιντρακόμ άνοιξε γραφείο αντιπροσωπείας, με στόχο τη διερεύνηση της κινέζικης αγοράς. Στην πόλη Ξινγιάνγκ της επαρχίας Χενάν στη Νότια Κίνα λειτουργεί η βιομηχανική μονάδα Sino Hellenic Industrial Minerals Co. LTD, η οποία μάλιστα διαθέτει πρότυπες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις. Η επιχείρηση αυτή ανήκει στην εταιρεία S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε., τέως Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης του ομίλου επιχειρήσεων Κυριακόπουλου, και έχει αντικείμενο την εξόρυξη και επεξεργασία περλίτη - φυσικό μονωτικό υλικό - για τις ανάγκες της κινέζικης αγοράς, αλλά και για εξαγωγές.
Τον δρόμο του μεταξιού ανακάλυψε και η ελληνική εταιρεία τεχνητής μετάξης (ETMA) από το 2001. H εταιρεία πραγματοποίησε συνολική επένδυση 60 εκατομμυρίων δολαρίων και κατέχει το 51% των εταιρειών HEILONGJIANG LONGMA Chemical Fibre Co. Ltd. και HEILONGJIANG ΕΤΜΑ Chemical Fibre Co. Ltd με έδρα στην πόλη Χαρμπίν της Βορειανατολικής Κίνας. Το 2002 ξεκίνησαν να δραστηριοποιούνται στην Κίνα και τα μάρμαρα Λαζαρίδη αλλά και η Coco-mat, που παράγει κρεβάτια, στρώματα και μαξιλάρια και απασχολεί 1.000 εργαζομένους στο ιδιόκτητο εργοστάσιό της.
Ελληνικές επενδύσεις πάνω από 100 εκατ. ευρώ
Οι ελληνικές επενδύσεις στην Κίνα ξεπερνούν σήμερα τα 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ έως το 2000 μετρούνταν στα δάχτυλα. Το ταξίδι του πρώην πρωθυπουργού κ. Κώστα Σημίτη το 2002 στο Πεκίνο άλλαξε άρδην το σκηνικό για τις ελληνικές επιχειρήσεις, με πλέον χαρακτηριστικό αποτέλεσμα την αύξηση κατά 51% των εμπορικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Κίνας μέσα σε έναν χρόνο. Πολλοί από τους επιχειρηματίες που τον συνόδευσαν σε εκείνο το ταξίδι, αποφάσισαν ότι η Κίνα είναι ο νέος τους σταθμός.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου το 2008 έχουν κινητοποιήσει ακόμη περισσότερες ελληνικές εταιρείες. Περισσότερες από 4.000 νέες εταιρείες περιμένουν το πράσινο φως για την εγκατάστασή τους, μόνο που αυτό αργεί. «Υπάρχει πρόβλημα υποδομών» λέει ο κ. Γρηγόρης Σκόρδας, ιδιοκτήτης της εταιρείας έτοιμων ενδυμάτων Prime Fashion, και εξηγεί πως στις περιοχές της Νότιας Κίνας, όπου έχει συγκεντρωθεί το σύνολο των βιομηχανιών, οι Αρχές αναγκάζονται να διακόπτουν στις κατοικημένες περιοχές το ρεύμα για 2-3 ημέρες προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Τα προβλήματα πάντως δεν πτοούν τις ελληνικές εταιρείες, κυρίως από τον τομέα των τροφίμων, που ετοιμάζονται να δραστηριοποιηθούν στη χώρα αποσκοπώντας στα εκατομμύρια των επισκεπτών του 2008.
ΤΑ ΝΕΑ , 14/05/2005
επιστροφή
|